به بهانه اختبار...
دوره28 توی دانشکده(ببخشید دانشگاه)
علوم قضایی همیشه با نوآوری همراه بوده.ابتکاراتی که بعضی ها دربرابرش تاب مقاومت
نداشتن و چه جامه ها که دریده شد.....
البته این
قسم نوآوری ها از بدو ورود با دوره 28 بوده
و تا الان ادامه داشته و پیش بینی ها حاکی از اینه که حتی در زمان
رفتن جان از بدن(خدای ناکرده) همچنان همراه این دوره باشه.
از اونجایی که
دیگه بچه های دوره 32 هم وارد دانشگاه شدن برای آشنایی بیشتر با ابتکارات بسیار
استراتژیک و البته نوستالژیک این دانشگاه
در دوره 28 لازم دونستم که این مطلب رو بذارم.
اما بریم سراغ اصل مطلب:
از بدو ورود به علوم قضایی
اولین ابتکار نسبت به دوره28 اعمال شد که همانا قرار دادن شرط معدل17 بود.معدلی که
داشتنش در دانشگاههای دیگه نشانه نخبگی بود و نداشتنش امری عادی و در دانشگاه علوم
قضایی داشتنش نشانه قاضی شدن بود و
نداشتنش امری غیرعادی!
اگرچه از همون بدو ورود زمزمه هایی مبنی بر کشکی بودن این
موضوع مطرح بود اما تجربه چیز دیگه ای رو ثابت کرد و البته تاکنون خبری از سرنوشت کسانی که معدل زیر17
داشتن به دست ما نرسیده
ابتکار دوم خروج از دوره
کلاسیک و ورود به عصر پست مدرن یعنی اینترنتی شدن انتخاب واحد بود.
عزیزان دوره های
بعد شاید تصور این موضوع براشون یه مقدار دشوار باشه ولی باید بگم این دوره باید
وسط تابستون برای انتخاب واحد به تهران
میومد
و قواعد آمره ای از جمله اصل شخصی بودن انتخاب واحد بر این پروسه حاکم بود
که البته با تلاش های پیگیر دوستان28 در رونمایی از معایب این قانون،به قاعده
تکمیلی تبدیل شد و اصل مساعدت در انتخاب واحد بر اون حاکم شد
ابتکار سوم که مرتبط با ابتکار
دوم و در راستای ورود به عصر پست مدرن بود
صدور الکترونیکی سند هویت دانشجو یعنی کارت دانشجویی بود.
بازهم برای آشنایی شما با
عصر کلاسیک باید بگم کارت های دانشجویی قدیم در یک برگه مقوایی سفید رنگ مزین یه
عکس و مشخصات دانشجو بود که شما روتون نمی شد جایی نشونش بدید که در گذر زمان چای
خودش رو به کارت های بنفش رنگ مزین به عکس
هایی غریب از دانشجو و البته مشخصات بود و حتی پا ازین فراتر گذاشته شد و این کارت
ها از نوع هوشمند بودند و همزمان کار دوتا کارت رو انجام می داد.لازم به ذکره که
کارتهای تغذیه قبلی بازهم با همون مشخصات قدیم ولی با مقوایی درازتر و دارای جدول
هایی بود که مسئول مربوطه خطهای منحنی شکلی روش میکشید تا شما دوبار غذا
نگیرید.
البته اون زمان سیستم هوشمند تغذیه هم وجود نداشت و شما باید سنتی کار
میکردید یعنی در صف طولانی منتظر میشدید و با دادن پول تعدادی برگه ی رنگی کوچک
میگرفتید به اسم ژتون که علی رغم کوچکی کارکرد بزرگی داشت و مجوز شما برای دریافت غذا بود و البته سرانجام
این مکانیزه شدن باعث تعدیل نیروی انسانی دانشگاه و وداع ما با آقای قریب شاه-
مسئول مربوطه- بود 
ابتکار چهارم مربوط به حیاط دانشگاه بود که باعث محو یکی از
بهترین خاطره های ما شد...بعله از بین بردن حوض حیاط و به تبع ماهی قرمزای
اون
که همیشه یکی از نگرانی های دوره ما
بود بخاطر افزایش ناگهانی جمعیت دانشجو
ابتکار پنجم هم در راستای
ابتکار چهارم بود ینی تخریب خوابگاه 22 بهمن و تبدیل اون به دانشگاه ارشد و البته
بی خانمان شدن دخترای دوره 28 که همیشه کم تعداد بودنشون باعث مصیبت شون بوده و
البته هست و ان شاء الله که نباشد... و البته افزودن یه سری کلاس در طبقه سوم
دانشکده و نیز انحلال کتاب فروشی دانشگاه که نقش خطیری در غالب کردن کتاب به
دانشجو و نیز وعده " هفته دیگه فلان کتابو میاریم" داشت![]()
و اما آخرین نوآوری در دوره 28 مربوط میشه به
مساله فارغ التحصیلی که مسئولان خواستن
سراسر این دوره پر از خلاقیت و ابتکار باشه.بعله مساله اختبار قبل از ورود به دوره
که حواشی اون خودش یه مثنوی هفتاد من میشه
.در این راستا از همه دانشجوهای عزیز دوره 28 دعوت میکنیم در صورتی که درخصوص
ابتکارات آینده این دوره پیش بینی هایی میکنن ما رو هم در جریان بذارن تا آمادگی
روبرو شدن با اونها رو داشته باشیم

در این وبلاگ سعی ما بر آن است که محلی برای جمع شدن دوستان فراهم کنیم به همین خاطر هر نوع مطلبی که خلاف شئون اخلاقی و قانون نباشد می توانید در آن ثبت کنید. نظرات ارائه شده در وبلاگ نظرات شخصی نویسنده آن است و ربطی به مدیر وبلاگ ندارد. از آرشیو موضوعی سمت چپ وبلاگ استفاده کنید و حتما نظر بدهید که یادگاری از شما بزرگوار به جا بماند.